Klasikten Moderne Farsça’da İsimlerin Tasniflendirilmesi: On Bir Eser Bağlamında Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme

“İsim” konusu dilbilgisinde, dilin temel yapı taşlarından biri olmasının yanı sıra tarih boyunca çeşitli dilbilgisi araştırmacılarının, farklı yöntem ve bakış açılarıyla ele aldığı bir konu olmuştur. Bu çalışma, Farsça dilbilgisinde “isim” konusuna dair yapılan tasniflerin tarihsel gelişimini, içeriksel çeşitliliğini ve yöntemsel yaklaşımlarını karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, klasik dönemden modern döneme kadar uzanan on bir farklı yazarın eserleri esas alınarak, bu yazarların “isim” kavramını nasıl tanımladıkları ve ne tür sınıflandırmalar yaptıkları analiz edilmiştir. Temel amaç, Farsçada “isim” kavramının farklı dönemlerdeki yansımalarını ortaya koyarak klasik ve modern dilbilgisel yaklaşımlar arasındaki kuramsal ve yöntemsel farkları incelemektir. Çalışma boyunca her eser, kronolojik sırayla ve ayrı başlıklar altında sistematik biçimde incelenmiş; klasik dönem eserlerinde daha çok sezgisel ve Arapça dilbilgisi etkisindeki sınıflandırmaların, modern kaynaklarda ise daha analitik ve dilbilimsel temelli bir yaklaşımın öne çıktığı tespit edilmiştir. Bu bağlamda, Farsça dilbilgisi geleneğinin isim konusundaki değişimi hem tarihsel bir perspektifle hem de yapısal-anlamsal bir çözümlemeyle değerlendirilmiş, konuya dair akademik literatüre katkı sunacak bütüncül bir bakış açısı ortaya konulmuştur.