AHMED EMRÎ YETKİN’İN GÜL-İ SAD-BERG ADLI FARSÇA MANZUM RİSALESİ

Yakın dönem eğitimcilerinden, değerli âlim ve şair Ahmed Emrî Yetkin, Amasya’nın tanınmış ailelerinden birine mensup olup Mecdîzâde ve Müftizâde lakaplarıyla anılmaktadır. 1304/1886 yılında Amasya’da dünyaya gelmiştir. Babası Amasya müftüsü olup millî mücadeleye desteğiyle tanınan Abdurrahman Kâmil Efendi’dir. Osmanlı döneminde klâsik medrese eğitimi görmüş, daha sonra çeşitli memuriyetlerde bulunmuş ve Dârü’l-Muallimîn’i bitirerek okullarda öğretmenlik yapmıştır.

Edebiyatla da iştigal eden ve Emrî mahlasıyla klâsik tarzda, Arapça, Farsça, Türkçe üç dilde şiirler yazan bu kıymetli zat, kendi zevkine uygun şekilde etrafıyla haberleşen; edebî muhitleri ve yayınları takip eden birisidir. Bazı şiirleri ve risaleleri yayınlanmıştır. 1974 yılında Amasya’da vefat etmiştir. Günümüzde bilhassa üniversitelerimizde Yetkin Ailesi’nin fertleri daha çok araştırma konusu olmaktadır. Ahmed Emrî’nin yayınlanmamış eserlerinden biri de onun Gül-i Sad-berg adlı Farsça manzum bir risalesidir. 100 beyitlik bu eser, çeşitli kaynaklarda zikredilmekle beraber bugüne kadar metni bulunup yayın sahasına çıkmamıştır.

Bu çalışmada mezkûr eserin Selçuk Üniversitesi Prof. Dr. Erol Güngör Kütüphanesi Uzluk Arşivi’nde yazarın, ünlü tıp tarihçisi ve Mevlevîlik mensubu Prof. Dr. Feridun Nâfiz Uzluk’a gönderdiği mektuplar arasında bulunan nüshası tanıtılacak, Farsça metni ilmî esaslar çerçevesinde sunulacak, tercüme edilecek ve muhtevasıyla ilgili bilgi verilecektir. Böylece hem yakın dönemde yaşamış değerli bir şahsiyetin bir eseri daha gün ışığına çıkarılacak, hem de 20. yüzyılda az da olsa devam eden klasik şiir geleneği ve seyri hakkında bir ölçüde fikir verilmiş olacaktır.